Je kan er niet omheen, de verkiezingen komen er weer aan! Op straat staan de politieke partijen te flyeren, in elke talkshow zit wel één van de lijsttrekkers en het nieuws is gevuld met de laatste nieuwtjes over het politieke spektakel dat zich op dit moment in ons land afspeelt. Politici gaan door het stof voor elke zetel. Een interessant fenomeen is hoe zij, de 850.000 jongeren die voor het eerst mogen stemmen (18 t/m 21 jaar), proberen te overtuigen voor hun partij te stemmen. dit is namelijk het deel van de bevolking dat tot op heden vaak het minst stemt. Waarom stemmen de jongeren zo weinig? En hoe zouden we dit kunnen veranderen?

Wantrouwen in de politiek

Op dit moment geeft 75% van de jongeren aan weinig tot geen vertrouwen te hebben in de politiek. Het probleem is dat ze zich niet vertegenwoordigd voelen door de mensen die ons land besturen en dat ze het gevoel hebben dat campagne beloftes vaak worden gebroken. Een ander obstakel om te stemmen is; het niet weten waar elke partij nou precies voor staat omdat verkiezingsprogramma's wel tot 200 (!) pagina’s lang zijn. De PVV vormt dan weer het extreme uiterste met een verkiezingsprogramma van welgeteld 1 A4tje. Toch lijkt het te werken, onder jongeren doet de PVV samen met GroenLinks het erg goed.Het zou zonde zijn als de 850.000 jongeren niet gaan stemmen door deze obstakels, dus de media én de politiek zijn druk bezig om ervoor te zorgen dat dit niet gebeurt.

Mark Rutte; de nieuwe Enzo Knol?

Dus, werk aan de winkel! Hoe zorg je dat jongeren je toch meer gaan vertrouwen? Een charme offensief beginnen door mee te doen aan programma’s zoals #polertiek met onder de jongeren populaire mensen zoals Tim Hofman. Een ander voorbeeld is dat een deel van de lijsttrekkers nu begint met vloggen. Minister President Rutte was de eerste die begon met vloggen. Inmiddels heeft RTL hun eigen campagne gelanceerd waarin een aantal bekende Nederlandse vloggers een middagje doorbrengen met de lijsttrekkers en hem/haar leerde te vloggen. Hiermee hopen ze de afstand kleiner te maken tot die lastige maar toch zeer belangrijke doelgroep (13 zetels). Opeens lijken ze toch een stuk minder elitair wanneer ze net als Enzo Knol, Anna Nooshin en Monica Geuze hun dagelijkse leven gaan filmen. “Het zijn eigenlijk ook gewoon mensen zoals ik” is waarschijnlijk de gewenste reactie achter deze campagne. Het gevolg hiervan is wel dat degene met de leukste persoonlijkheid en die  het meest camera geil is het best gaat liggen bij de jeugd. Hier zit wat mij betreft een interessant raakvlak met marketing. In principe draaien de hele verkiezingen natuurlijk om het verkopen van je ideeën en persoon aan het volk. Alleen met deze vlog campagne zijn ze vooral bezig met de lijsttrekker als persoon te verkopen.

Mark Rutte die geinterviewd wordt door kinderen

Prima toch? Marketing gebruiken om meer stemmen te verzamelen is van alle tijden. Toch snijdt het mes aan twee kanten in dit geval. Als het grootste deel van de jongeren die voor het eerst gaan stemmen  getriggerd worden om te stemmen door deze nieuwe soort campagnes, kan dit een onbedoeld negatief gevolg hebben. Wat kan er nou negatief zijn aan jongeren die eindelijk naar de stembus gaan? Door middel van vlogs zou het goed kunnen dat jongeren bepaalde politici toch wel leuk gaan vinden en daar dan op stemmen, zonder eigenlijk bewust te zijn waar de partij nou precies voor staat. Even een scenario: Fast forward 4 jaar later, de meest toffe en populaire politicus heeft een aantal wetten doorgevoerd waar een deel van die jongeren het volledig niet mee eens waren toen ze gingen stemmen. Hierdoor voelt dat deel van de jongeren zich eigenlijk voor de gek gehouden. De politicus die zo tof leek in de vlogs en op tv, stond politiek haaks op wat zij eigenlijk vinden. Waardoor de kans groot is dat ze de volgende keer toch maar niet gaan stemmen.

Het hele punt van dit verhaal is het erkennen van het probleem dat jongeren niet genoeg stemmen en te weinig vertrouwen hebben in de politiek. Ook is het zo dat marketing campagnes gevuld met personal branding op de lange termijn, averechts kunnen werken. Gelukkig zijn er genoeg goede initiatieven die jongeren goed informeren en betrekken bij de komende verkiezingen. Zoals het initiatief De Stembus 2017 van Tim Hofman en de NPO haar nieuwe show “Danny zoekt niet-stemmers”. Hopelijk horen we op 16 maart dat de jongeren voor het eerst in de geschiedenis de groep met de grootste opkomst was.