Vorige week liep ik alleen dwalend door Rome. Ik was de groep even kwijt en de enige mensen die ik om mij heen zag waren gladde, donkerharige Italianen die veel te hard praatten. Toen zag ik ineens een stelletje op mij aflopen. Twee blonde mensen met k(l)eurige H&M kleren die qua lengte ver boven de mensenmassa uitstaken. Nederlanders. Ik voelde me direct weer blij, want ondanks dat ik ze niet persoonlijk kende voelde ik een soort verbondenheid met ze. Zij konden me tenminste wel de weg wijzen. Ik weet nu ook al zeker dat ik kippenvel krijg als ik bij de EK-wedstrijden de Nederlandse driekleur zie wapperen en het volkslied hoor. Toch is het raar dat ik mij verbonden voel met dit land en met alle 16 miljoen Nederlanders terwijl ik 99,99999% van de bevolking niet ken en de meeste dorpen en steden nog nooit heb gezien. Hoe kan het dat ik me dan toch zo ‘Nederlands’ voel?
Hoe cliché het ook klinkt: de toekomst is weer wat dichterbij gekomen. Google komt met een apparaatje wat de next-gen smartphone lijkt te zijn. Google X, het geheimzinnige onderzoeksbureau
